terug naar vorige scherm
DE SCHEIDSRECHTER

"Het is weer zover je mag op zaterdag/zondag weer een potje fluiten”.

Met frisse (tegen)zin ga je op weg naar de club, gelukkig is het mooi weer.

Je bent lekker op tijd en je meldt je bij de vriendelijke vrijwilligers achter de wedstrijdtafel.

Je hoort met wie je de wedstrijd mag fluiten en gaat gezamenlijk naar het veld om de wedstrijd te beginnen.

Twee vriendelijke coaches wensen je succes en na de toss en line-up ga je beginnen aan de wedstrijd.

In het begin is er nog maar weinig aan de hand, af en toe roept een speler of coach wat, maar je denkt: ”Ik heb het anders gezien”.

Dan plots gebeurt er iets: iemand krijgt een bal in het gezicht, er is een botsing, een speler maakt een vervelende overtreding.

Je doet wat je geleerd is en grijpt in, lost het op en je gaat weer verder met de wedstrijd.

Maar er is iets veranderd: je hoort ineens een vader/moeder die vindt dat zijn/haar kind is benadeeld en dat is "jouw schuld” en dat laten ze je weten op een vervelende en persoonlijke manier. Je denkt: "Maar ik deed toch wat ik geleerd heb om te doen? Waarom is het dan mijn schuld?” of: "Ik kan er toch niets aan doen dat dat gebeurde?”

Dit gaat de rest van de wedstrijd door en zelfs na de wedstrijd ben jij de "gebeten hond”.

En tot overmaat van ramp begint het ook nog eens te regenen als je naar huis fiets. Daar waar de dag gezellig en mooi begon, eindigt deze in mineur.

Tijdens de rit naar huis denk je: "Ik heb een hekel aan fluiten als het zo moet en over 2 weken moet ik weer!” en je kijkt er gelijk al tegen op.

 

Dit verhaaltje lijkt op het oog overdreven en onrealistisch maar helaas komt dit bijna elk weekend meerdere keren voor.

Ook op Union zien we dit steeds vaker gebeuren. We merken dat we mede daardoor steeds minder ouders/kinderen/vrijwilligers kunnen vinden die het echt leuk vinden om een potje hockey te fluiten.

DIT KAN en MAG NIET op deze manier door gaan daarom vraag ik aan een ieder om op een fatsoenlijke manier met elkaar om te blijven gaan.

Natuurlijk maakt een ieder wel eens een fout, accepteer dat dit gebeurt en geef daar waar echt nodig opbouwende kritiek en help elkaar beter te worden.

Zodat het voor iedereen na het weekend weer denkt:

"Ik heb weer lekker gehockeyd en dat ik moest fluiten was eigenlijk best leuk”

Komende week is de week van de scheidsrechter, dus laten we hier met zijn allen bij stil staan en de scheidsrechters (die veelal moeten) dit weekend extra in het zonnetje zetten en na de wedstrijd de scheidsrechters een keer extra bedanken.

Alvast bedankt namens bezorgde scheidsrechters en leden van Union.

 
 
6 oktober 2018

Inloggen